Boer Zoekt Vrouw - Column Pauline - Bang

Column Pauline - Bang

Als je leven een radicale verandering ondergaat, is het meest verrassende aspect niet zozeer dat er een heel andere wereld blijkt te bestaan, maar dat je alles wat je daarin tegenkomt op den duur zelfs gewoon gaat vinden.

Waar ik voorheen een stier nog niet van een koe onderscheiden kon, vind ik het tegenwoordig onvoorstelbaar dat iemand het verschil tussen een pink en een vaars niet ziet. Om maar iets te noemen.

Met piepende banden kwamen we tot stilstand
Vorig jaar reden we ’s nachts na een feest over de donkere landweg richting ons dorp. Na een flauwe bocht viel het licht van de koplampen plotseling op een paar overstekende koeien en moest Jan vol in de remmen om een botsing te voorkomen.

Met piepende banden kwamen we tot stilstand. De minstens net zo geschrokken koeien staarden ons even met spookachtig verlichte ogen aan en begonnen vervolgens alle kanten op te lopen. Sommige verdrongen zich rond onze auto.

Vroeger had ik in zo’n situatie onmiddellijk de knopjes van alle deuren naar beneden gedrukt en 112 gebeld. Niet bewegen en wachten op hulp. Voor de zekerheid met de koplampen uit, want o ja, in Jurassic Parc kwamen de losgebroken beesten juist daar op af.

Als de donder terug naar je stal jij!
Nu deed ik precies het tegenovergestelde.
“Wat de bliksem is hier aan de hand?!” riep Jan verontwaardigd uit, terwijl ik mijn portier al had opengegooid en naast de auto de chaos stond te overzien.
“Ze moeten van die boerderij daar komen,” concludeerde ik, en klapte vervolgens met m’n vlakke hand op de kont van de koe die het dichtst bij me stond: “Hup! Als de donder terug naar je stal jij!”

Terwijl ik de koeien door berm en drek terug naar het erf dreef, belde Jan aan bij het woonhuis. Het tienermeisje dat opendeed, durfde niet naar buiten te komen. Ook niet om ons te wijzen waar de koeien de stal in moesten. Zolang die losliepen, bleef zij binnen. Ze zou haar vader wel bellen, die zat op een feest. Daar konden we niet op wachten, en dus gingen we in het donker zelf maar op zoek.

“Wat moet een boer op dit uur nou ook op een feest?” mopperde Jan nadat we de hele kudde achter slot en grendel hadden weten te krijgen en weer in de auto stapten. Mm. Ik inspecteerde mijn door stront en modder verziekte pumps en avondjurkje.
“Dat is nog wel te begrijpen,”zei ik, “maar… hoe bestáát het dat iemand bang is voor loslopende koeien?!”

Column Pauline - Bang afbeelding
J a v a S c r i p t staat waarschijnlijk uit!

Deze website maakt gebruik van J a v vS c r ip t, onder andere voor het afspelen van video’s. Het lijkt erop dat J a v aS cr i pt uit staat, waardoor de site niet optimaal werkt.

Lees hier hoe je J av a Sc r i p t aan kunt zetten.