laad indicatie
 
laad indicatie

Femke's brief: Een boerin is nooit klaar

Zo dames, fijn om wederom een stuk herkenbaarheid in jullie schrijfsels te kunnen vinden. Wat ik vooral herken Esther, is hoe je als kersverse boerin het roer om moet gooien, en dan heb ik het niet alleen over de topografische verandering. In mijn omgeving opper ik dit wel vaker, dat het wennen is. Voorheen, als burgermeisje, in mijn tot in de puntjes verzorgde doorzon woninkje, kon ik mij ’s avonds pas echt voldaan voelen wanneer ik al mijn verplichtingen had volbracht. Dat wilde in de oude situatie zeggen; klaar met werken, eten gekookt, de afwas weggewerkt, huis aan kant en opgeruimd, Rommie na een heerlijk warm bad lekker in bed gestopt en mijn huiswerk gedaan voor de opleiding die ik destijds volgde.

Nooit klaar

Het voldane gevoel wanneer ik op zo’n avond echt ‘klaar’ was, betekende voor mij genieten. Om vervolgens met een glas rode wijn als beloning nog even lekker een paar olijfjes uit een schaaltje prikken. Maar jullie voelen hem al aankomen. Sinds de officiële start van mijn boerinnencarrière heb ik de voldoening daaruit niet echt meer kunnen vinden. In het begin heb ik het wel geprobeerd om dat ook hier te bewerkstelligen, maar al snel realiseerde ik mij dat ik dat de komende 40 jaar niet vol zou kunnen houden. Ik hou van de dynamiek van de boerderij, maar echt klaar in de zin van dat álles gedaan is ben je niet snel. Ik heb het nog niet mee gemaakt in ieder geval. Ik moet eerlijk bekennen dat het glas rode wijn met de olijfjes ook al lang niet meer op tafel hebben gestaan, maar goed, dat heeft natuurlijk mede een andere reden ;-) …

Last minute

Wat betreft vakanties en boeren, dat is inderdaad vaak een complex verhaal. Hoewel mijn zelfs tot in Afrika afgereisde boer echt niet zo vastgeplakt zit aan de boerderij als de gemiddelde boer (excuses voor mijn stereotypering), blijkt een weekend of midweekje er even uit stukken minder eenvoudig als voorheen. De ‘vrijheid blijheid’ gedachte die ik er altijd op na hield (nog op de dag van vertrek bedenken dat je überhaupt gaat vertrekken) heb ik als eerste in moeten wisselen. En dan nog komt het voor dat een ingepland vrij weekendje redelijk last minute wordt afgeblazen. Zo heb ik afgelopen juli voor het eerst sinds jaren ‘de paardendagen’ in mijn oude dorp gemist, omdat er andere prioriteiten waren die voorrang hebben gekregen. Gijs moest nog een behoorlijke vracht hooien en de vloer van de keuken lag er uit omdat ik er laminaat wilde leggen. Ik moet zeggen dat ik mezelf met zo’n dikke buik ook niet bepaald tot in de late uurtjes in een feesttent rond zie hangen, en diezelfde buik zou er ook voor zorgen dat Gijs en ik toch niet op ons favo nummer van Guus zouden kunnen dansen zoals vorig jaar. Alle mensen in mijn omgeving moeten nu wel, gewenst of ongewenst, een gepaste afstand van minimaal 30 cm hanteren. Laminaat leggen ging gelukkig nog wel voorspoedig en ach, de paardendagen zijn er gelukkig volgend jaar wel weer. En dan kunnen we er lekker, voor het eerst, met zijn viertjes van gaan genieten. Wat is dat iets om naar uit te kijken.

Meiden, ik hoop dat jullie allemaal maximaal hebben kunnen genieten van de paar mooie dagen die we deze zomer dusver hebben gehad. Wij gaan gelukkig toch nog een weekendje er op uit deze maand, naar ’t prachtige Ameland wel te verstaan. Dit hebben we redelijk last minute besloten, dus veel tijd en kans om het nog af te blazen is er gelukkig niet. Ik ben benieuwd, ik heb in ieder geval alvast wat olijfjes ingeslagen ? …

Liefs Fem

JavaScript staat waarschijnlijk uit!

Deze website maakt gebruik van JavvScript, onder andere voor het afspelen van video’s. Het lijkt erop dat JavaScript uit staat, waardoor de site niet optimaal werkt.

Lees hier hoe je JavaScript aan kunt zetten.